|
|
 |
 |
|
Ben Prestage's muzikale voorvaders stammen uit de traditie van de Mississippi blues. Aangezet door een buur begon Ben Prestage op prille leeftijd banjo te spelen. Toen hij later naar Florida verhuisde, inspireerde zijn Mississippi blues achtergrond hem tot zijn eigen interpretatie van de Florida Swam Blues. Een stoofpotje dat hem vele optredens in de VS bezorgde, op festivals en in bars, maar even goed op pleinen en straathoeken. Aan banjo en gitaar voegde hij een derde instrument toe: de cigarbox-guitar - gemaakt van een sigarendoos en voorzien van twee besnaarde bezemstelen, die onafhankelijk van mekaar uitversterkt worden. Met zijn voeten bespeelt hij ondertussen een speciaal drumstel, en zo vormt hij op z'n eentje zijn eigen band, die een eigen stijl blues creëert en zorgt voor een stroom van lege flessen en volle dansvloeren. www.myspace.com/bprestage |
|
|
Enrico Crivellaro. De uit Padua afkomstige bluesgitarist mag je zowel tot de bluesgrootheden als tot de gitaarhelden rekenen: in de VS belanden zijn albums steevast in de rekken naast die van Chet Atkins, Eric Clapton, enz. Hij ging in de leer bij bluesmasters als Duke Robillard en Kenny Burrell, en ontwikkelde een technich verfijnde, maar tegelijk explosieve stijl, die hem eerlang de erkenning van heelwat blueshelden opleverde en hem vervolgens vroegen bij opnamen of om mee te toeren. Zijn laatste cd 'Mojo Zone' kreeg in Downbeat - 's werelds mest prestigieuze blues en jazz magazine - de zeldzame viersterren-waardering omdat ze zowel een hoge standaard uitzet voor alle instrumentale blues-opnamen, terwijl ze tegelijkertijd overstroomt van inspiratie, hypnotisch gevoel en emotionele breekbaarheid. www.enricocrivellaro.com |
|